Maar effe serieus: wat een prachtige vriendschap was er tussen David en Jonathan. Ontroerend. Diep. Gekenmerkt door een enorme warmte, liefde, uitstraling, loyaliteit en verbondstrouw. (het Hebreeuwse woord chesed!) Wie zou niet zo'n vriendschap voor het leven willen hebben. Belangrijk is het om daarbij eerst zelf een vriend te zijn. Zo maak je immers vrienden! Kijk maar naar het voorbeeld van Jezus. Hij trok drie jaar op met de twaalven. Aan het einde van zijn leven noemt Hij hen zijn vrienden. (Joh. 15) Net als Jonathan gaf Hij zijn leven in de strijd!
Treffend vond ik de ansichtkaart met de spreuk van Rikkert Zuiderveld: Vriendschap kun je niet sluiten.
.png)
In de tweede dienst hoop ik mijn persoonlijk getuigenis te geven. Je krijgt als voorganger wel eens de vraag: Hoe ben je zelf eigenlijk tot geloof gekomen. As. zondag hoop ik er meer over te vertellen. En u weet het: “You're invited”.
En dan Dapphie. We noemen haar altijd Daffo duckie dillie teetje! Hoe dat zo komt weet ik niet meer, maar leuk om te vermelden dat kleine meisjes ook groot worden. Intussen woont ze al lang niet meer thuis. Ook haar vertrouwde stekkie aan de Zeugstraat heeft ze intussen verlaten en heeft ze een leuke huisje betrokken aan de Jan Philipweg. Een gezellig straat! Toen de verbouwing in Gouderak klaar was, konden we gewoon weer door in de Korte Akkeren! Een felicitatie is op z'n plaats, want het is mooi geworden.
Blessies, en shalom vanuit het landelijke en herfstkleurend Gouderak.
Arie